Je digitale nalatenschap: wat er met je accounts en games gebeurt
Vierhonderd games in je Steam-bibliotheek, een Fortnite-locker vol outfits, een inventaris met skins die je jaren geleden bij elkaar hebt geruild. En één wachtwoord dat alleen jij kent. Zolang je speelt, is dat geen probleem. Maar wie in je omgeving weet wat er in die accounts zit, laat staan hoe hij erbij kan?
Sommige games hebben een eigen virtuele economie: spelers verzamelen jarenlang personages, wapens, valuta en verzamelobjecten, en een deel daarvan heeft echte waarde. Hieronder zie je wat je werkelijk bezit, wat nabestaanden er in de praktijk mee kunnen en hoe spelers het zelf aanpakken. Een kanttekening vooraf: de bronnen zijn buitenlands (een advocatenkantoor, enkele andere internationale bronnen en spelers op het Steam-forum) en platformvoorwaarden veranderen. Lees de actuele voorwaarden van je eigen platform dus altijd zelf na.
Kort samengevat
- Wat je in een game betaalt, geeft je vaak een gebruiksrecht en geen eigendom.
- Het bedrag dat je hebt uitgegeven zegt weinig over wat je account waard is.
- Zonder regeling hangt de uitkomst af van de voorwaarden van het platform; in het besproken Chinese geval greep een rechter in.
- Een eenvoudige inventaris, verdeeld in drie lades, is wat spelers zelf kunnen doen.
Wat zit er eigenlijk in je account, en wat is het waard?
Een account voelt als een kluis met je eigen spullen. Toch zijn niet alle spullen gelijk. In Counter-Strike zijn cosmetische wapenskins verhandelbaar tussen spelers, en volgens BCR Law, een advocatenkantoor, kunnen zeldzame exemplaren soms tienduizenden pond waard zijn. Een Fortnite-outfit kun je niet op dezelfde manier doorverkopen.
Uitgegeven is niet hetzelfde als waard
Dezelfde bron maakt een nuttig onderscheid: dat je 5.000 pond aan een account hebt uitgegeven, betekent niet dat het account 5.000 pond waard is. Wat twee spelers bezitten, en wat iemand na hen kan overdragen, kan totaal verschillen. Wie jaren battle passes (seizoenspassen) en seizoensoutfits kocht, heeft daarmee niet automatisch iets opgebouwd dat je kunt doorgeven.
Waarde, gevoel, rest
Digitale bezittingen zijn bovendien niet allemaal gelijk: sommige hebben economische waarde, andere zijn vooral persoonlijk of sentimenteel. Een Braziliaanse bron over digitale nalatenschap noemt als voorbeelden van waarde onder meer cryptowallets, saldo's bij betaaldiensten en monetized content (inhoud waarmee je geld verdient), en als voorbeelden van gevoelswaarde privéberichten en familiefoto's. Een zeldzame skin is iets anders dan een savegame van honderd uur of een vriendenlijst vol mensen met wie je al tien jaar speelt. Die driedeling komt verderop terug als praktisch hulpmiddel.
Koop je je games of huur je ze? Steam, Fortnite en Roblox vergeleken
Echt geld betalen voor iets in een game betekent niet noodzakelijk dat je het bezit. Een platform kan je een licentie geven: toestemming om iets te gebruiken onder de regels van dat platform. Die regels bepalen dus wat er met je aankoop kan gebeuren, en dat verschilt per spel.
| Platform | Wat je betaalt of verwerft | Overdraagbaarheid volgens de bron | Wat dat in de praktijk betekent |
|---|---|---|---|
| Steam | Games en virtuele items | Bepaalde items kunnen via eigen systemen verhandeld worden; overdracht van het account zelf is contractueel verboden | Items zijn losser te maken dan je bibliotheek |
| Fortnite | Outfits en andere content | Volgens de voorwaarden van Epic Games in licentie gegeven, niet verkocht; de licentie is persoonlijk en niet overdraagbaar | Je kunt het gebruiken, niet doorgeven |
| Roblox | Robux | Niet nader vermeld | Robux is geen gewone valuta; rechten in virtuele content blijven onderworpen aan platformregels |
| CS-skins | Cosmetische wapenskins | Zie hierboven | De uitzondering met marktwaarde |
Het belangrijkste is het verschil tussen een item en een account. Bij Steam kunnen sommige items dus de markt op, terwijl de bibliotheek zelf aan je persoon gebonden blijft. Dat is geen oordeel over wat mag of niet mag, maar een beschrijving van hoe de platforms hun eigen aanbod indelen. Ga er daarom niet van uit dat de bibliotheek die je als bezit voelt ook zo wordt behandeld.
Wat gebeurt er als niemand iets heeft geregeld?
Een recent voorbeeld uit China laat zien hoe grillig het kan lopen. In april 2026 moest een rechtbank in Peking beslissen over 87 gamingaccounts van een overleden man van 36, die er meer dan tien jaar tijd en geld in had gestoken. Zijn moeder wilde ze laten overschrijven om ze te verkopen, terwijl de voorwaarden stelden dat het bedrijf eigenaar was van de accountgegevens en dat accounts niet zomaar konden worden overgedragen.
De rechtbank gaf de moeder gelijk, maar besliste niet dat ze het eigendom erfde. Het gebruiksrecht had een zelfstandige economische waarde en kon dus worden geërfd, en het bedrijf moest de registratie op haar naam zetten. Dat is een Chinese uitspraak en dus geen maatstaf voor België. Maar ze toont wel dat een gebruiksrecht, zonder eigendom, toch iets waard kan zijn.
Wat bepaalt of een nabestaande toegang krijgt?
In Peking schreef een rechter het gebruiksrecht over. Zonder zo'n tussenkomst gelden de voorwaarden van het platform, en die verschillen per aanbieder, zoals de tabel hierboven laat zien. Als nabestaande kun je dus niet op een vaste uitkomst rekenen. Zonder plan ontstaat er in het gunstigste geval verwarring over wie bij welk account mag, en het kan zelfs zijn dat niemand weet welke accounts je hebt. Voorbereiding door de speler zelf is daarmee de meest voorspelbare route.
Hoe regel je het zonder in te breken op de voorwaarden?
Begin klein: een inventaris van je digitale bezittingen, met inloggegevens op een veilige plek, maakt het werk makkelijker voor wie achterblijft en vermindert geschillen. Sorteer die lijst in drie lades.
Lade 1: wat geld waard is
Denk aan CS-skins en items die via de Steam-markt gaan. Actie: inventariseren. Noteer welke items het zijn, op welk account ze staan en waar ze te vinden zijn, zodat niemand hoeft te raden of dat "stukje inventaris" ertoe doet.
Lade 2: wat sentimenteel is
Jarenlange saves, personages, een vriendenlijst. Actie: toegang vastleggen. Beslis wie je wilt laten weten wat er is, en wat je wilt dat er gebeurt: bewaren, afsluiten of met je vrienden een laatste ronde laten spelen. Hulpmiddelen zoals een nalatenschapscontact, een gedenkpagina of een beheerder voor inactieve accounts bestaan vooral bij sociale netwerken en grote ecosystemen, niet standaard bij gameplatforms. Controleer in de instellingen en voorwaarden van elk platform wat er voor jouw accounts bestaat. Volgens een Braziliaanse bron over digitale nalatenschap kunnen zulke contractuele mechanismen de vermoedelijke wensen van erfgenamen overrulen. Kijk dus per platform wat er bestaat en stel het in waar het kan.
Lade 3: wat mag verdwijnen
Verlopen abonnementen en gelicentieerde content. Actie: bewust laten vervallen. Je hoeft er niets voor te regelen, maar je kunt wel noteren dat het weg mag.
Net als een uitvaartverzekering iets is wat je regelt voordat je het nodig hebt, zodat je naasten niet hoeven te raden, geldt dat ook voor een accountlijstje: opstellen kan niemand meer voor je zodra je er niet meer bent.
Wat doet een testament wel en niet?
Een testament lost het niet vanzelf op, want het kan niet op magische wijze een overdraagbaar goed creëren waar er geen bestaat. Wat erin staat over gamingaccounts bepaalt niet vanzelf wat overdraagbaar is. Een testament gaat bovendien over het bezit dat je werkelijk bezit, zoals fysieke spullen, terwijl een digitaal nalatenschapsplan vooral informatie geeft. Voor je eigen situatie ga je daarvoor het best bij een notaris te rade.
Veelgestelde vragen over je gamebibliotheek na je overlijden
Is het veilig om gewoon in te loggen op het account van iemand die overleden is?
Onbevestigd, maar spelers waarschuwen ervoor. Volgens een forumgebruiker wordt een account als gecompromitteerd of betwist beschouwd, met beveiligingsvergrendelingen, wanneer een erfgenaam inlogt vanaf een onbekend apparaat zonder aankoopbewijs. Wie toegang nodig heeft, kan dat dus beter voorbereid doen dan improviseren.
Geldt dit ook voor mijn digitale films en muziek?
Online muziek-, boek- en videocollecties zijn meestal een licentie. Volgens een Amerikaanse bron over digitale nalatenschapsplanning (Purdue Global Law School) krijgen erfgenamen mogelijk dezelfde gebruiksrechten voor de looptijd van de licentie, afhankelijk van de serviceovereenkomst. Lees dus de voorwaarden van de dienst zelf.
Wat staat er in een digitaal nalatenschapsplan?
Dat plan somt je digitale bezittingen op, geeft toegangsinformatie en bepaalt hoe elk bezit behandeld moet worden. Je kunt er ook een digitale executeur-testamentair in aanwijzen. Het is vooral een informatief document en geeft erfgenamen mogelijk geen eigendom. Zie het dus als een routebeschrijving, niet als een eigendomsbewijs.
Conclusie: maak vandaag nog een lijstje voor je naasten
Tien jaar spelen voelt als een verzameling, maar in de voorwaarden van platforms als Epic is het vaak een gebruiksrecht. Wie blijft hangen bij het gevoel van bezit, laat zijn naasten met een raadsel achter. Wat mist, is een standaardknop in elk platform: een nalatenschapscontact (legacy contact), zoals sommige grote diensten buiten de gamewereld al kennen. Gaan Steam, Epic en andere platforms zoiets op termijn zelf aanbieden, of blijft het aan spelers om een lijstje te maken?
